۱۳۸۹ فروردین ۸, یکشنبه

بچه بوديم از آسمان باران مي آمد
بزرگ شده ايم از چشمهايمان مي آيد
بچه بوديم همه چشماي خيسمون رو ميديدن
بزرگ شديم هيچکي نميبينه
بچه بوديم درد دل ها را به هزار ناله مي گفتيم همه مي فهميدند
بزرگ شده ايم درد دل را به صد زبان به کسي مي گوييم... هيچ کس نميفهمد
بچه بوديم دوستيامون تا نداشت
بزرگ که شديم همه دوستيامون تا داره
بچه که بوديم بچه بوديم
بزرگ که شديم بزرگ که نشديم هيچ ديگه همون بچه هم نيستيم

۳ نظر:

  1. سلام سال نو شما مبارک . وبلاگ زیبایی دارید . امیدوارم موفق باشید .

    پاسخ دادنحذف
  2. کشتی چو به دریای روان می گذرد / می پندارد که نیستان می گذرد / ما می گذریم بر جهان گذران / می پنداریم کاین جهان می گذرد

    پاسخ دادنحذف
  3. سلام از لطف و محبت شما خیلی خیلی ممنونم .

    باغ بهشت و سایه طوبی و قصروحور / باخاک کوی دوست برابر نمیکنم

    پاسخ دادنحذف