۱۳۸۹ خرداد ۲۵, سه‌شنبه


یاد من باشد ...

یاد من باشد که فــردا دم صبح

به نسیم از سر مهــر سلامی بدهم

و به انگشــت نخی خواهم بست

که فراموش نگردد فــــــردا

با همه تلخی و نـــاکامی ها

زنـــدگی شیرین است!

و به شکرانه دیدار نسیم هر صبح

زنــدگی باید کرد

۳ نظر:

  1. مرا عهدیست با شادی که شادی ان من باشد
    مرا قولیست با جانان که جانان جان من باشد
    بخط خویشتن فرمان بدستم داد ان سلطان
    که تا تختست و تا بختست او سلطان من باشد
    اگر هشیار اگر مستم نگیرد غیر او دستم
    وگر من دست خود خستم همو درمان من باشد
    چه زهره دارد اندیشه که گرد شهر من گردد
    کی قصد ملک من دارد چو او خاقان من باشد
    نبیند روی من زردی باقبال لب لعلش
    بمیرد پیش من رستم چو از دستان من باشد
    بدرم زهره زهره خراشم ماه را چهره
    برم از اسمان مهره چو او کیوان من باشد
    بدرم جبه مه را بریزم ساغر شه را
    وگر خواهند تاوانم همو تاوان من باشد
    چراغ چرخ گردونم چو اجری خوار خورشیدم
    امیر گوی و چوگانم چو دل میدان من باشد
    منم مصر و شکرخانه چو یوسف در برم گیرم
    چه جویم ملک کنعان را چو او کنعان من باشد
    زهی حاضر زهی ناظر زهی حافظ زهی ناصر
    زهی الزام هر منکر چو او برهان من باشد
    یکی جانیست در عالم که ننگش اید از صورت
    بپوشد صورت انسان ولی انسان من باشد
    سر ماهست و من مجنون مجنبانید زنجیرم
    مرا هر دم سر مه شد چو مه بر خوان من باشد

    مولانا

    پاسخ دادنحذف
  2. درین سرما سر ما داری امروز
    دل عیش و تماشا داری امروز
    میفکن نوبت عشرت بفردا
    چو اسایش مهیا داری امروز
    بگستر بر سر ما سایه خود
    که خورشیدانه سیما داری امروز
    درین خمخانه ما را میهمان کن
    بدان همسایه کانجا داری امروز
    نقاب از روی سرخ او فروکش
    که در پرده حمیرا داری امروز
    در اشکن کشتی اندیشه ها را
    که کفی همچو دریا داری امروز
    سری از عین و شین و قاف برزن
    که صد اسم و مسما داری امروز
    خمش باش و مدم در نای منطق
    که مصر و نیشکرها داری امروز

    مولانا

    پاسخ دادنحذف
  3. بدبختانه مجبور به زندگی کردنیم

    پاسخ دادنحذف