اصلاً میخوام دیگه هیچ کسی بهم نگاه نکنه ، کی میتونه بفهمه که زندگی آدم وقتی که باید در سن جوونی در اوج لذت باشه بجاش جهنمه ،آدم چی میکشه! سه سال پیش زندگی برام زهر شده بود دیگه هیچ راهی واسم نمونده بود تا اینکه با قرص برنج خودکشی کردم اما نمیدونم چرا زنده موندم آخه طبق آمار 99% کسایی که اینجوری خودکشی کردن میمیرن بعدش هر یک دونه قرص برنج چهار نفرو میکشه من یکی خوردم اما من لعنتی زنده موندم! خلاصه احوالم این بود تنها بودم مثل الان سال کنکور هم بود و از چیزی که میترسیدم سرم اومد یعنی اینکه نتونم واسه آیندم که همرو با کنکور رقم زده بودم خوب عمل کنم پشتیبان روحیم هم که معلمم بود نتونست تا آخر با من بمونه تا(جبر زمونه به من تنهایی رو یاد بده و بگه رو پای خودت وایستا) بعد از اون سال شوم من بعد خودکشی بیمارستان بستری شم بخش روان 6 تا شوک مغزی بهم دادن تا یه کم اون عالم نکبت رو فراموش کنم
حالا چی حالا چیکار کنم آخه هیچ چی سر و سامون نگرفته فقط توی این مدت تحمل کردمو تحمل
برای هزارمین بار بریدم نمیخوام یه لحظه هم نفس بکشم تا کی باید انقدر زجر کشید وقتی بود و نبود آدم توی این عالم تاثیری نداره به چه درد میخوره!
هیچ دکتری هم نتونست به قول خودشون افسردگیمو خوب کنن آرزوم اینه که بخوابم دیکه بیدار نشم!
بارها گفتم خدایا اگر میخوای من کار نا تمومی رو توی دنیا تموم کنم بگو باشه اون کارو میکنم اما دیگه بریدم دیگه نمیتونم
حالا چی حالا چیکار کنم آخه هیچ چی سر و سامون نگرفته فقط توی این مدت تحمل کردمو تحمل
برای هزارمین بار بریدم نمیخوام یه لحظه هم نفس بکشم تا کی باید انقدر زجر کشید وقتی بود و نبود آدم توی این عالم تاثیری نداره به چه درد میخوره!
هیچ دکتری هم نتونست به قول خودشون افسردگیمو خوب کنن آرزوم اینه که بخوابم دیکه بیدار نشم!
بارها گفتم خدایا اگر میخوای من کار نا تمومی رو توی دنیا تموم کنم بگو باشه اون کارو میکنم اما دیگه بریدم دیگه نمیتونم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر