۱۳۸۹ آذر ۶, شنبه

لحظه های ماندگار 1

حس عجیبیه با تمام مایوس شدنام،با لحظات تنها موندنم همیشه با منه!خیلی دلم میخواد این حس رو در وجود شخصی ببنیم و بتونم حسش کنم اما هر چقدر میگردم انگار با این دنیا غریبه! هرگز خوشیه پایداری در زندگی نداشتم و ندارم اما همیشه با این حس آروم شدم!
در سالهای مختلف که دنبال حس غریبم بودم آدمهای مختلفی رو سر راهم دیدم که از این آدمها و در این سال ها ، سال 86 به بعد یه جور دیگه بود اتفاقاتی تلخ اما مضمونی شیرین!

۱ نظر:

  1. سلام مهیار جان
    امیدوارم خوب باشی هر وقت نوشته هات رو می خونم یه تلنگری زده به روحم, نگاهم, زندگی ام, ممنون بی نهایت ممنون.

    پاسخ دادنحذف