۱۳۸۹ فروردین ۲۸, شنبه

فریاد دل گرفته

دلم خیلی از این دنیا خونه،دیگه نه به خاطر بدی هایی که بهم میشه دیگه نه واسه اینکه بی وفایی دیدم دیگه نه واسه خودم!
پای درد دل خیلی ها نشستم دیگه خیلی وقته نمیگم چرا من انقدر غم دارم دیکه گلایه ای از دردهای خودم ندارم،آخه وقتی میبینم این دنیا داره اطرافیانم رو داغون میکنه ونمیتونم حتی کوچکترین تغییری برای اونا ایجاد کنم از خودم خجالت میکشم ،بارها گفتم خدایا،این دنیارو تو آفریدی؟!این دنیایی که جز بدی چیزی نداره رو تو خلق کردی؟! خدایا آیا تو بد آفریدی؟! تو که همه ی امید حداقل منی چه طوری میتونی این همه بدی رو ببینی و ساکت بشینی یا شاید تو هم مثل من دیگه بریدی؟!
نمیدونم چی بگم اما کاش میشد همه عذابهای دنیارو به سمت خودم بکشم و از دوستی و لذت بقیه لذت ببرم!آخه میتونم بالاخره با دردهای خودم کنار بیام اما نمیتونم سختیه کسی رو ببینم کاش میشد به خدا حاضرم جای همه عذاب بکشم!
فقط میدونم بدی از فراموشیه خوبی پدید اومده آخه خوبی ونیکی چه اشکالی داشت میخوام صدای این دلم رو همه بشنوند تا شاید به خودشون بیایند.
چرا هر چی میگذره به جای هوشیاری همه انقدر احمق میشن چرا بدی،چرا خیانت،چرا خودخواهی؟؟!

۲ نظر:

  1. پیش از سقوط هر اجتماع فرزانگان و اندیشمندانی پدید می ایند که کارشان تفکر است و جز این نیست و چه خنده ها که بر این جماعت نکردند و این جماعت را به باد چه تمسخرها و استهزاها که نگرفتند . گویی که مثل استخوان در گلوی کسانی مانده بودند که رفتارها و کردارهای کوته بینانه و خشک و ساده دلانه ای دارند . هیچ لقب دیگری جز گندیده ها نصیب و قسمت این جماعت نشد . برای اینکه این اشخاص گلی بودند که بسیار زود شکفته شده بودند . عطری بسیار لطیف داشتند و این بود که به دام داس شان دادند و در زندگی شخصی شان سخت بی سلاح بودند : نه راه تسلیم می شناختند نه راه تظاهر و تصنع و نه راه سازش و اشتی ... هر کلمه ای که بر زبان می اوردند فکر و عقیده ای بود و جهش و بانگ اعتراضی ...

    پاسخ دادنحذف
  2. در جهان روشنایی هایی وجود دارند که در تاریکترین ظلمات نهانند . مهاتما گاندی

    پاسخ دادنحذف